Experimenten met RDFa

door Brian Kelly | 3 mei 2010 | HTML , W3C | 2 reacties De Context In een recent bericht schetste ik enkele gedachten over Microformats en RDFa: Adding Richer Structure To Your HTML Pages . Ik suggereerde dat het nu wellicht tijd was om het potentieel van RDFa te evalueren, maar voegde een waarschuwing toe en wees erop dat microformats hun aanvankelijke hype niet lijken waar te maken. Dergelijke bedenkingen werden gedeeld door Owen Stephens, die overwoog RDFa (met de Bibo-ontologie) te gebruiken om het delen van ‘referenties’ tussen studenten (en medewerkers) mogelijk te maken als onderdeel van zijn TELSTAR-project, en vervolgens de redenen achter deze beslissing beschreef. Owens beslissing draaide om zorgen over de implementatie. Chris Gutteridge daarentegen had ideologische bedenkingen, omdat hij “een hekel heeft aan de mix van visuele & data-opmaak. Beter om gewoon blokken RDF (bij voorkeur in N3) te hebben in een element naast het item waarover wordt gesproken, of gewoon in de pagina ”. Net als ik lijkt Stephen Downes bereid om onderzoek te doen en vroeg om ” links die specifiek zouden verwijzen naar een RDFa-syntax die wordt gebruikt om evenementen te beschrijven? ”. Michael Hausenblas leverde links naar twee nuttige bronnen: W3C’s Linked Data Tutorial – on Publishing and consuming linked data with RDFa en een paper over ” Building Linked Data For Both Humans and Machines ” ( PDF-formaat ). Pete Johnson gaf ook enkele nuttige opmerkingen en leverde een link naar recent gepubliceerd werk over hoe RDFa te gebruiken in HTML 5-resources. Mijn Experimenten Net als Stephen Downes dacht ik dat het nuttig zou zijn om te beginnen met het bieden van rijkere structuur over evenementen. Mijn experimenten begonnen daarom met het toevoegen van RDFa-opmaak voor mijn pagina met aankomende evenementen . Aangezien de voordelen van het bieden van dergelijke rijkere structuur voor verwerking door browserextensies momenteel niet overtuigend lijken, was mijn focus het bieden van dergelijke opmaak voor een zoekmachine. De motivatie is daarom in de eerste plaats het bieden van rijkere opmaak voor evenementen die door een veelgebruikte dienst zal worden verwerkt, zodat eindgebruikers betere zoekresultaten ontvangen. Mijn eerste aanknopingspunt was een Google-bericht dat rich snippets introduceerde . Google lanceerde hun ondersteuning voor Rich Snippets minder dan een jaar geleden, in mei 2009. Ze worden beschreven als ” een nieuwe presentatie van snippets die Google’s algoritmen toepast om gestructureerde data te markeren die in webpagina’s is ingebed ”. Documentatie over het gebruik van Rich Snippets wordt verstrekt op Google’s Webmaster Tools-website . Dit biedt mij informatie over RDFa- (samen met microdata- en microformats-) opmaak voor evenementen. Aanvullende pagina’s bieden vergelijkbare informatie over opmaak over personen en bedrijven en organisaties . Hoewel ik me ervan bewust ben dat Google bekritiseerd is omdat ze hun eigen vocabulaire voor hun Rich Snippets hebben ontwikkeld, was ik meer geïnteresseerd in het uitvoeren van een eenvoudig experiment met het gebruik van RDFa dan in het voortzetten van het debat over de meest geschikte vocabulaires. De pagina met aankomende evenementen werd bijgewerkt om RDFa-opmaak te bevatten over mijzelf (naam, organisatie en locatie van mijn organisatie, inclusief de geo-locatie van de University of Bath. Voor mijn lezingen in 2010 verving ik de microformats die ik eerder had gebruikt door RDFa-opmaak, samen met het verstrekken van informatie over de datum van de lezingen en hun locatie (opnieuw met geo-locatie-informatie). Er waren geen merkbare veranderingen bij het normaal bekijken van de pagina. Met behulp van FireFox-plugins die RDFa- (en microformat-) informatie weergeven, kan ik echter zien dat software de rijker gestructureerde elementen in de HTML-pagina kan identificeren. De schermafbeelding toont hoe de opmaak werd weergegeven door de Operator-zijbalk en de RDFa Highlight-bookmarklet en, in de statusbalk onderaan het scherm, links naar een RDFa-validator en de SIOC RDF Browser . Als je deze afbeelding vergelijkt met de weergave van hoe microformats worden weergegeven door de Operator-plugin, zal worden opgemerkt dat de weergave van microformats de titel van het evenement toont, terwijl de weergave van RDFa de HTML-elementen vermeldt die RDFa-opmaak bevatten. De grotere flexibiliteit die RDFa biedt, lijkt te komen met de prijs van een verlies van context die wordt geboden door de meer beperkte toepassingen van microformats. Is Het Geldig? Hoewel de HTML RDFa Highlight-bookmarklet aantoonde dat RDFa-opmaak beschikbaar was en de elementen aangaf waarop de opmaak was toegepast, was er ook een noodzaak om andere aspecten van de HTML-pagina aan te passen. De DTD werd gewijzigd van een HTML 1.0 Strict naar: Daarnaast moest de namespace van de RDFa-elementen worden gedefinieerd: Het was voor mij mogelijk om dit te doen omdat ik toegang heb tot de HTML-pagina, inclusief elementen die in de HTML zijn gedefinieerd . Ik ben me ervan bewust dat sommige CMS-applicaties dergelijke wijzigingen mogelijk niet toestaan en dat organisaties bovendien beleid kunnen hebben dat dergelijke wijzigingen verbiedt. Bij het vervolgens valideren van de pagina ontdekte ik echter HTML-validatiefouten. Het lijkt erop dat mijn gebruik van het attribuut name=“foo” is vervangen door id=“foo” . De wijzigingen aan de DTD en de elementen en het opnemen van de RDFa-opmaak waren echter niet de enige wijzigingen die ik moest aanbrengen. Ik ontdekte dat het attribuut id=“foo vereist dat “foo” begint met een alfabetisch teken. Daarom moest ik id=“2010” wijzigen in id=“year-2010” . Dit was voor mij enigszins zorgwekkender, want in plaats van alleen nieuwe of licht gewijzigde opmaak toe te voegen die backwards-compatible was, moest ik nu de URL van een interne anker wijzigen. Als de ankers met een alfabetisch teken waren begonnen, zou dit geen probleem zijn geweest (en zou ik me niet bewust zijn geweest van het probleem). Het lijkt er echter op dat een migratie van een documentgerichte XHTML 1.0 Strict-conforme wereld naar de meer datagerichte XHTML 1.1+RDFa-wereld kan resulteren in verbroken links. Ik was bereid deze wijziging aan te brengen op mijn pagina’s met aankomende en recente evenementen en links binnen de pagina’s te wijzigen. Als anderen echter naar deze interne ankers linken (wat ik onwaarschijnlijk acht), dan zullen de links enigszins degraderen (ze zullen niet resulteren in de weergave van een 404-foutmelding; in plaats daarvan wordt de bovenkant van de pagina weergegeven, in plaats van de vermeldingen voor het begin van het betreffende jaar). Google’s Visie op de RDFa-opmaak Met Google’s Rich Snippets Testing Tool is het mogelijk om ” een webpagina-URL in te voeren om te zien hoe deze in zoekresultaten kan verschijnen ”. De bijbehorende afbeelding toont de uitvoer van deze tool voor mijn evenementenpagina . Dit toont de structuur van de pagina die Google kent. Aangezien Google de breedte- en lengtegraad kent voor de locatie van de lezing, kan het dit gebruiken voor locatiegebaseerde diensten en kan het de samenvatting van het evenement en een beschrijving bieden. Is Het Correct? Na mijn eerste experiment gaf mijn voormalige collega Pete Johnston (nu van Eduserv) mij vriendelijk wat feedback. Hij attendeerde mij op W3C’s RDFa Distiller and Parser-service – en heeft onlangs zelf berichten gepubliceerd over Document metadata using DC-HTML en using RDFa en RDFa 1.1-concepten die beschikbaar zijn van W3C . Met behulp van de Distiller and Parser-service om te rapporteren over mijn evenementenpagina (die nu

P.S. A few readers have asked which shared & managed wordpress hosting we actually reach for — it's SiteGround; take a look here if you want the current details.