Sterrenkijkconferentie 2006

Star Gazing Conference 2006 door Brian Kelly | 26 nov 2006 | Blog , Evenementen , IWMC | 1 reactie Hoe zou een instelling deploymentstrategieën voor Web 2.0 moeten aanpakken? Een benadering zou zijn om een hoogwaardig evenement te organiseren, met lezingen van enkele van de vroege adopters van Web 2.0-technologieën en senior managers binnen de instelling, externe sprekers om inzichten van buitenstaanders te bieden (die een onpartijdige kijk hebben op lokale machtsstrijd en politieke intriges!) en, als je moedig genoeg bent, misschien ook standpunten van de studenten. En naast het praten over Web 2.0-technologieën zou je de technologieën zelfs kunnen inbedden in het evenement, met externe deelnemers, chatfaciliteiten en misschien zelfs een Podcast. Klinkt goed, maar moeilijk te realiseren in de praktijk? Dit is wat de University of Edinburgh onlangs deed, met mijzelf als een van de externe sprekers. Lees verder voor mijn gedachten over een uitstekend evenement, dat ik andere instellingen zou aanmoedigen na te volgen. Op vrijdag 24 november 2006 was ik een uitgenodigde spreker op de conferentie van de Stargazing Group van de University of Edinburgh over het onderwerp Social Technologies – Pioneer to Mainstream . De conferentie trok ongeveer 120 deelnemers (niet 70 zoals oorspronkelijk vermeld), hoewel we in de welkomsttoespraak van Helen Hayes (Vice Principal for Knowledge Management en Librarian van de University of Edinburgh en lid van het JISC Committee for the Information Environment) hoorden dat het evenement zwaar overtekend was. Tijdens het evenement was een live videofeed beschikbaar voor externe deelnemers en er waren ook een chatfaciliteit en een Wiki beschikbaar. Het is ook de bedoeling om de verschillende lezingen beschikbaar te stellen als een Podcast. In de openingssessie hoorden we van enkele van de Web 2.0-pioniers van de universiteit. Paul Anderson (die, net als ik, de eerste WWW-conferentie bij CERN in 1994 bijwoonde) gaf een lezing over Web 2.0 en de Universiteit . Het was verheugend dat Paul niet simpelweg de voordelen van blogs en wiki’s beschreef, maar erkende dat ” de Universiteit de applicaties en diensten die mensen gebruiken niet langer kan ‘controleren’ ” en de deelnemers vroeg om de vraag te behandelen: ” Is het traditionele model van het leveren van centrale maildiensten, of agendadiensten (bijvoorbeeld) nog steeds passend? ”. Na Pauls lezing volgden twee voorbeelden van hoe Web 2.0 (en gerelateerde) applicaties binnen de instelling worden gebruikt. Sian Bayns lezing over ” Weblogs, web-essays en wiki’s: kwesties voor onderwijs met Web 2.0 ” gaf een kort overzicht van de theoretische contexten van digitale textualiteit en geletterdheid, gevolgd door een reeks voorbeelden van het pedagogische gebruik van web-essays, wiki’s en weblogs in een MSc in e-learning. Een van de uitdagingen die Sian aankaartte, was hoe dergelijk werk beoordeeld zou moeten worden. Hierna volgde een lezing van Michael Begg over ” Game-Informed Learning en Web 2.0 in MVM (College of Medicine and Veterinary Medicine) ”. Een van de voorbeelden die Michael noemde was Second Life – een immersieve omgeving waar op dit moment veel over wordt gesproken. Na deze lezingen beschreef een presentatie door twee studenten ( Thomas Graham en Ben Miller ) het gebruik van sociale technologieën door studenten . Dit was een zeer verhelderende demonstratie van de verschillende sociale-netwerk tools die populair zijn binnen de studentengemeenschap: Facebook is, zo lijkt het, zeer populair bij de instelling, en de meeste studenten lijken de voorkeur te geven aan Google’s GMail-dienst boven de door de universiteit geleverde e-maildienst. Na de presentatie van de studenten hoorden we vervolgens het perspectief van het senior management op Web 2.0 (the Empire strikes back?). De belangrijkste zorgen van de Principal betroffen de reputatie van de universiteit. Hij leek bereid te accepteren dat studenten gebruik zouden willen maken van sociale-netwerkdiensten, maar vond dat dergelijke diensten niet bij de universiteit gehost zouden moeten worden. Charlotte Waelde , Co-Director, AHRB Centre for Studies in Intellectual Property and Technology Law, behandelde enkele van de juridische zorgen van de instelling. Michael Fourman , hoofd van de afdeling van de School of Informatics, leek meer ondersteunend tegenover Web 2.0 (hij verklaarde de ‘long tail’ in termen van de wet van Zipf, hoewel hij amusant genoeg reflecteerde op hoe Tony Blair, Gordon Brown en Jack Straw zich zouden hebben gevoeld als Facebook beschikbaar en wijdverbreid was geweest in hun radicale studententijd. Ten slotte wees Brian Gilmore op de gevaren van het overdrijven van technologieën, en gebruikte JISC’s Eduroam-dienst als een technologie die te kampen heeft met deploymentproblemen. In reactie op wat ik als een tamelijk conservatieve reeks reacties beschouw, daagde ik Charlotte’s standpunt uit. In plaats van te horen over mogelijke juridische belemmeringen, vond ik dat prestigieuze instellingen zoals de University of Edinburgh in sommige gevallen juist wijzigingen in de wet zouden moeten aanvechten die belemmeringen kunnen opwerpen voor de onderwijswereld (bijv. softwarepatenten), deel zouden moeten nemen aan discussies en debatten over flexibelere benaderingen (zoals het werk van mijzelf en anderen aan de ontwikkeling van een holistische benadering van toegankelijkheid ) en zouden moeten erkennen dat er momenten zullen zijn waarop we een risicobeoordeling en risicobeheerbenadering moeten hanteren ten aanzien van mogelijke juridische belemmeringen. Na de lunch sprak Kevin Thompson, Ultralabs , over “Samenwerking in een online omgeving”. Kevin keek naar algemene trends in het gebruik van technologieën in leeromgevingen en beschreef hoe samenwerking bij leren essentieel is (online leren wordt veel participatiever dan receptief – collaboratief in plaats van contentgebaseerd, en dus kunnen Blogs, Wiki’s, e-mail, Instant chat en First Class communities allemaal worden gebruikt om leren te verbeteren. Ik gaf vervolgens mijn lezing over ” Let’s Do It Now: Mainstream Uses Of Collaborative Technologies ”. Als demonstratie van de lichtgewicht benadering die ik hanteer ten aanzien van juridische kwesties, wees ik op de titelpagina van mijn slides met een verklaring over de Creative Commons-licentie die beschikbaar is voor de slides (en een voorbehoud dat deze geen betrekking heeft op afbeeldingen, zoals de logo’s van UKOLN, JISC, MLA en University of Bath). Ik verklaarde ook dat de licentie ook van toepassing was op mijn lezing, en dat ik bereid was deze te laten uitzenden, opnemen en beschikbaar stellen als een Podcast. Ten slotte erkende ik de aanwezigheid van een extern publiek, controleerde ik of ze me konden horen (de reactie van het chatkanaal was dat ik dicht bij de microfoon moest blijven) en betrok ik hen door hen een activiteit te geven. Mijn slides zijn beschikbaar op mijn website (en op Slideshare ), dus ik zal de inhoud van de lezing hier niet herhalen. Na mijn lezing gaf Robert Muetzelfeldt een lezing over Environmental modelling en Web 2.0: Using Connotea to share XML-represented information Synopsis . Deze lezing was technischer van aard en beschreef de voordelen van het verplaatsen van omgevingsmodellen van programmeertalen (zoals Fortran) naar beschikbaarstelling via XML. Dit werk maakte ook gebruik van de Connotea social bookmarking-dienst als opslagplaats voor de bronnen. Tegen het einde van de conferentie werd Chris Adie en Charlotte Waelde gevraagd hun gedachten te geven over de kwesties die tijdens de dag aan de orde kwamen. Omdat ik een prominente rol had gespeeld tijdens de dag, was ik zeer geïnteresseerd in het horen van de conclusies. Chris herhaalde de lijst met zorgen over Web 2.0, maar concludeerde dat de instelling zich moest bezighouden met Web 2.0, om de redenen die ik had gegeven. Charlotte Waelde beschreef dat we moesten