Star Gazing Conference 2006

autorstwa Brian Kelly | 26 lis 2006 | Blog , Wydarzenia , IWMC | 1 komentarz Jak instytucja powinna podejść do strategii wdrożeniowych dla Web 2.0? Jednym z podejść byłoby zorganizowanie wydarzenia o wysokim profilu, z prelekcjami niektórych wczesnych użytkowników technologii Web 2.0 oraz menedżerów wyższego szczebla w instytucji, zewnętrznych prelegentów dostarczających spostrzeżeń z zewnątrz (którzy będą mieli bezstronny pogląd na lokalne walki o władzę i polityczne intrygi!) i, jeśli czujesz się odważny, być może uwzględniając opinie studentów. A oprócz mówienia o technologiach Web 2.0, możesz nawet spróbować osadzić te technologie w wydarzeniu, z zdalnymi uczestnikami, czatem i być może nawet Podcastem. Brzmi dobrze, ale trudne do osiągnięcia w praktyce? To właśnie zrobił niedawno Uniwersytet w Edynburgu, a ja byłem jednym z zewnętrznych prelegentów. Czytaj dalej, aby poznać moje przemyślenia na temat doskonałego wydarzenia, które zachęcałbym inne instytucje do naśladowania. W piątek 24 listopada 2006 byłem zaproszonym prelegentem na konferencji Stargazing Group Uniwersytetu w Edynburgu na temat Technologie społecznościowe – od pionierów do mainstreamu . Konferencja przyciągnęła około 120 uczestników (nie 70, jak pierwotnie podano), chociaż w przemówieniu powitalnym Helen Hayes (Wiceprzewodnicząca ds. Zarządzania Wiedzą i Bibliotekarka Uniwersytetu w Edynburgu oraz członkini Komitetu JISC ds. Środowiska Informacyjnego) usłyszeliśmy, że wydarzenie było mocno przepełnione. Podczas wydarzenia dostępna była transmisja wideo na żywo dla zdalnych uczestników, a także czat i Wiki. Planowane jest również udostępnienie różnych prelekcji jako Podcast. W sesji otwierającej usłyszeliśmy od niektórych pionierów Web 2.0 na Uniwersytecie. Paul Anderson (który, podobnie jak ja, uczestniczył w pierwszej konferencji WWW w CERN w 1994) wygłosił prelekcję na temat Web 2.0 i Uniwersytetu . Było miło, że Paul nie tylko opisał korzyści z blogów i wiki, ale przyznał, że „ uniwersytet nie może już „kontrolować” aplikacji i usług, z których ludzie korzystają ” i poprosił uczestników o rozważenie pytania „ Czy tradycyjny model świadczenia centralnych usług pocztowych lub usług kalendarza (na przykład) jest nadal odpowiedni? ”. Po prelekcji Paula nastąpiły dwa przykłady wykorzystania aplikacji Web 2.0 (i powiązanych) w instytucji. Prelekcja Sian Bayn na temat „ Blogi, eseje internetowe i wiki: kwestie nauczania z Web 2.0 ” dała krótki przegląd teoretycznych kontekstów tekstowości cyfrowej i piśmienności, a następnie spojrzenie na serię przykładów pedagogicznego wykorzystania esejów internetowych, wiki i blogów w MSc in e-learning. Jednym z wyzwań, które poruszyła Sian, było to, jak takie prace powinny być oceniane. Następnie odbyła się prelekcja Michaela Begga na temat „ Uczenie oparte na grach i Web 2.0 w MVM (College of Medicine and Veterinary Medicine) “. Jednym z przykładów, o których wspomniał Michael, był Second Life – immersyjne środowisko, o którym obecnie szeroko się mówi. Po tych prelekcjach prezentacja dwóch studentów ( Thomas Graham i Ben Miller ) opisała korzystanie przez studentów z technologii społecznościowych . Była to bardzo pouczająca demonstracja różnych narzędzi sieci społecznościowych popularnych w społeczności studenckiej: Facebook jest, jak się wydaje, bardzo popularny w instytucji, a większość studentów wydaje się preferować usługę GMail Google od usługi e-mail świadczonej przez Uniwersytet. Po prezentacji studentów usłyszeliśmy perspektywę wyższego kierownictwa na Web 2.0 (Imperium kontratakuje?). Główne obawy Rektora dotyczyły reputacji Uniwersytetu. Wydawał się gotów zaakceptować, że studenci będą chcieli korzystać z usług sieci społecznościowych, ale uważał, że takie usługi nie powinny być hostowane na Uniwersytecie. Charlotte Waelde , Współdyrektor, AHRB Centre for Studies in Intellectual Property and Technology Law, odniosła się do niektórych obaw prawnych instytucji. Michael Fourman , kierownik departamentu School of Informatics, wydawał się bardziej przychylny Web 2.0 (wyjaśniając „długi ogon” w kategoriach prawa Zipfa, chociaż zabawnie zastanawiał się, jak Tony Blair, Gordon Brown i Jack Straw mogliby się czuć, gdyby Facebook był dostępny i szeroko stosowany w ich radykalnych studenckich czasach. Wreszcie Brian Gilmore wskazał na niebezpieczeństwa nadmiernego hype’u technologii i użył usługi Eduroam JISC jako technologii, która cierpi z powodu problemów z wdrożeniem. W odpowiedzi na to, co uważam za dość konserwatywną serię odpowiedzi, zakwestionowałem stanowisko Charlotte. Zamiast słuchać o możliwych barierach prawnych, uważałem, że prestiżowe instytucje, takie jak Uniwersytet w Edynburgu, powinny w niektórych przypadkach dążyć do kwestionowania zmian w prawie, które mogą stwarzać bariery dla społeczności edukacyjnej (np. patenty na oprogramowanie), angażować się w dyskusje i debaty na temat bardziej elastycznych podejść (takich jak praca moja i innych nad opracowaniem holistycznego podejścia do dostępności ) i powinny uznać, że będą czasy, gdy powinniśmy przyjąć podejście oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem do możliwych barier prawnych. Po lunchu Kevin Thompson, Ultralabs , mówił o „Współpracy w środowisku online”. Kevin przyjrzał się ogólnym trendom w wykorzystaniu technologii w środowiskach edukacyjnych i opisał, jak współpraca w nauce jest kluczowa (uczenie się online staje się znacznie bardziej partycypacyjne niż receptywne – oparte na współpracy, a nie na treści, więc blogi, wiki, e-mail, czat natychmiastowy i społeczności First Class mogą być wykorzystywane do wzbogacenia nauki. Następnie wygłosiłem moją prelekcję na temat „ Zróbmy to teraz: główne zastosowania technologii współpracy “. Jako demonstrację lekkiego podejścia do kwestii prawnych wskazałem stronę tytułową moich slajdów, która zawiera oświadczenie o licencji Creative Commons dostępnej dla slajdów (oraz zastrzeżenie wyjaśniające, że nie obejmuje obrazów, takich jak loga UKOLN, JISC, MLA i University of Bath). Stwierdziłem również, że licencja dotyczy również mojej prelekcji i że jestem gotów, aby była transmitowana, nagrywana i udostępniana jako Podcast. Na koniec przyznałem obecność zdalnej publiczności, sprawdziłem, czy mnie słyszą (odpowiedź na czacie była taka, że powinienem pozostać blisko mikrofonu) i zaangażowałem ich, ustawiając im zadanie. Moje slajdy są dostępne na mojej stronie internetowej (i na Slideshare ), więc nie będę tutaj powtarzać treści prelekcji. Po mojej prelekcji Robert Muetzelfeldt wygłosił prelekcję na temat Modelowanie środowiskowe i Web 2.0: wykorzystanie Connotea do udostępniania informacji reprezentowanych w XML Synopsis . Ta prelekcja była bardziej technicznie ukierunkowana, opisując korzyści z przenoszenia modeli środowiskowych z języków programowania (takich jak Fortran) do udostępniania za pomocą XML. Ta praca wykorzystywała również usługę społecznościowego zakładkowania Connotea jako repozytorium zasobów. Pod koniec konferencji Chris Adie i Charlotte Waelde zostali poproszeni o podzielenie się swoimi przemyśleniami na temat kwestii poruszonych w ciągu dnia. Ponieważ miałem wysoki profil w ciągu dnia, byłem bardzo zainteresowany usłyszeniem wniosków. Chris powtórzył listę obaw dotyczących Web 2.0, ale doszedł do wniosku, że instytucja musi zaangażować się w Web 2.0, z powodów, które podałem. Charlotte Waelde opisała, że potrzebujemy