Blogi czy e-mail do dyskusji?

To było świetne, ale skłoniło mnie do myślenia o procesie QA dla oprogramowania i zaufaniu, jakim obdarza się walidatory – kwestiach, które poruszyłem w niedawnym wpisie. Dyskusja była kontynuowana na liście QA, gdzie Olivier opublikował swoje przemyślenia na blogu W3C QA.

Pojawiły się jednak pewne obawy dotyczące fragmentacji dyskusji: > Widząc, że wszyscy komentują na blogach… > http://www.w3.org/QA/2007/02/bugs_and_qa.html Nie, nie mam jednego z tych. W każdym razie wydaje się, że to nie działa. Trzy osoby umieściły komentarze na ten temat na swoich osobnych blogach. I nie ma między nimi żadnego powiązania (o ile widzę), z wyjątkiem tej listy mailingowej. Następnie odkryłem, że Sam Ruby opublikował odpowiedź na swoim blogu, a blog Crossnet ma wpis na temat RSS Validator in the Spotlight.

Czy Barry ma rację, martwiąc się taką fragmentacją? Argumentowałbym, że fragmentacja może przynosić korzyści: w tym przypadku dyskusja nie jest zamknięta w mniejszościowym świecie listy W3C WWW-QA, ale została otwarta dla innych społeczności, które mogą mieć inne perspektywy (np. blog Crossnet będzie widziany przez członków społeczności wydawniczej, z których wielu nie będzie zainteresowanych dyskusją na liście WWW-QA). Ponadto ta różnorodność umożliwia również podnoszenie odmiennych perspektyw – wpis na blogu Crossnet na przykład dał okazję do podkreślenia solidności podstawowej specyfikacji RSS i do zajęcia się kwestiami dotyczącymi znaczenia przypadków testowych dla standardów, takich jak PRISM, szczególnie interesujących dla wydawców: Dobry punkt, w każdym razie dotyczący dostarczania przypadków testowych.

Warto zobaczyć: BlogVault — Kopie zapasowe WordPress w czasie rzeczywistym, przemieszczanie i migracja między hostami jednym kliknięciem — w tym na wielu serwerach..

Chyba naprawdę powinniśmy przesłać przypadek testowy PRISM. I tak, Validator jest nieco błędny, co potwierdzają niektóre niedawne testy. O tym więcej później. Argumentowałbym, że taka różnorodność przewyższa niebezpieczeństwa fragmentacji dyskusji – i że możliwe jest zebranie powiązanych dyskusji poprzez, jak zrobiłem tutaj, linkowanie do nich.

Czy możliwe rozdrobnienie dyskusji na listach e-mail jest uzasadnionym powodem do negatywnego nastawienia do blogów? Co myślą inni? 2 komentarze Phil Wilson 9 lutego 2007 o 9:56 am Gdzie jest źródło twojego pierwszego cytatu?

Chciałbym również mocno podkreślić, że podobnie jak ty, Sam rzeczywiście linkował do swojego wpisu na blogu na liście e-mail. Myślę, że jest całkiem jasne, że fragmentacja pozwala liście mailingowej pozostać na temat, jednocześnie umożliwiając omawianie innych, powiązanych, ale być może pobocznych szczegółów na blogach, innych listach mailingowych itp.