Linked Data en lessen uit het verleden

door Brian Kelly | 28 apr 2010 | Linked Data | 2 reacties De buzz op WWW 2010 Ik ben momenteel in Raleigh, North Carolina, voor de WWW 2010-conferentie . En de buzz op de conferentie lijkt tot nu toe vooral te gaan over Linked Data (hoewel ik moet toegeven dat ik dit schrijf tijdens de twee dagen van pre-conferentie-evenementen en dat ik heb zitten socializen met Linked Web-ontwikkelaars, dus misschien zijn deze conclusies nogal subjectief en voorbarig!). Deze opwinding doet me denken aan eerdere WWW-conferenties – en zet me aan het nadenken over de vraag in hoeverre de passie die veel ontwikkelaars en onderzoekers op deze conferenties voelen, daadwerkelijk leidt tot significante veranderingen in het weblandschap op de korte termijn, of dat de enthousiasme simpelweg resulteert in een gebrek aan betrokkenheid bij de mainstream gemeenschap en een gebrek aan oog voor het grotere geheel. Dus hier zijn mijn reflecties op de opwinding die ik voelde na de WWW 2003-conferentie . Reflecties op WWW 2003 Ik herinner me dat ik terugkwam van de WWW 2003 en me geïnspireerd voelde. Deels kwam dat doordat ik zag hoe een communicatie-infrastructuur (WiFi en IRC) gebruikt kon worden om een conferentie te ondersteunen – dit was mijn allereerste ‘amplified conference’ (hoewel Lorcan Dempsey die term toen nog niet had bedacht). De belangstelling voor deze aanpak werd beschreven in een artikel van Paul Shabajee getiteld “ ‘Hot’ or Not? Welcome to real-time peer review ” gepubliceerd in The Time Higher educational Supplement. Ik was zo geïnspireerd door het potentieel dat ik zag in het gebruik van WiFi-technologieën om deelnemers aan evenementen actiever bij discussies te betrekken, dat ik samen met Paul en mijn collega Emma Tonkin een paper schreef getiteld “ Using Networked Technologies To Support Conferences ”. Maar ondanks mijn interesse in dit gebied was het onderwerp dat mij op de conferentie in Boedapest echt inspireerde het Semantic Web. Het Semantic Web was niet nieuw voor mij – maar in plaats van te moeten luisteren naar lezingen over low-level protocolkwesties, begonnen mensen er voor het eerst over te praten – en, belangrijker nog, Semantic Web-applicaties te demonstreren. De buzz op de conferentie, vooral onder een groep mensen die ik kende uit de omgeving van Bath en Bristol, richtte zich op FOAF – het Friend of a Friend-vocabulaire en bijbehorende applicaties die aanvankelijk waren ontwikkeld door Dan Brickley en Libby Miller, die toen werkten bij ILRT aan de Universiteit van Bristol. Ik was zo geïnspireerd door deze lichtgewicht benadering van wat later algemeen bekend werd als social networking-software, dat ik kort daarna mijn eigen FOAF-bestand aanmaakte . En een paar maanden na de WWW 2003-conferentie gaven Dave Beckett (een Semantic Web-onderzoeker die destijds verbonden was aan de Universiteit van Kent) en ik een plenaire lezing over “ Semantic Web Technologies for UK HE and FE Institutions ” tijdens het IWMW 2003-evenement van UKOLN – om leden van institutionele webteams bij Britse universiteiten bewust te maken van het potentieel van het Semantic Web. Het jaar daarop onderzochten Leigh Dodds (een Semantic Web-ontwikkelaar die toen bij Ingenta in Bath werkte) en ik manieren om een bredere gemeenschap te betrekken bij dit vroege voorbeeld van een Semantic Web-applicatie. In een paper over “ Using FOAF To Support Community Building ” beschreven we lichtgewicht FOAF-authoringtools die gebruikt konden worden om FOAF-bestanden te maken, en viewers die tastbaar bewijs van de voordelen konden leveren. Deze tools werden onder de aandacht gebracht van deelnemers via een resource over Use of FOAF die werd gepromoot tijdens het IWMW 2004-evenement. Daarin werd het potentieel van FOAF samengevat en werden tools beschreven voor het maken en bekijken van FOAF (bijv. FOAFnaut, FOAF Explorer en Plink) en mogelijke zorgen die mensen over deze technologie zouden kunnen hebben. Wat is er gebeurd? Wat gebeurde er nadat de identificatie van het nieuwe grote idee op WWW 2003 werd opgevolgd door lezingen voor de webbeheergemeenschap door een gerespecteerde Semantic Web-ontwikkelaar, en door het beschikbaar stellen van eenvoudige authoring- en viewingtools en een context voor gebruik? Het antwoord was ‘niet veel’. Een paar mensen maakten hun eigen FOAF-bestanden, maar de meesten leken geen interesse te hebben, en dat gebrek aan interesse hield aan ondanks dat het gebruik van FOAF het jaar daarop bij IWMW 2005 werd aangemoedigd. Maar het was vrij duidelijk dat FOAF binnen deze gemeenschap niet van de grond was gekomen. En in november 2005 gaf ik een lezing over “ Lessons Learnt From FOAF: A Bottom-Up Approach To Social Networks ” die “ describe[d] some of FOAF’s apparent failings to live up to its initial potential and discuss possible reasons for this “. Lessen In 2005 speculeerde ik over het ‘schijnbare’ falen van FOAF om de opwinding die ik in 2003 voelde waar te maken. De redenen die ik gaf, waren onder meer de zorgen van mensen over privacy, zorgen over de term ‘friend’ en de perceptie dat misschien de marktplaats het gebied moest legitimeren. Maar als we een paar jaar verder kijken, zien we dat veel mensen nu klaar zijn om informatie te delen op Facebook en mensen te ‘befrienden’, zelfs mensen die ze misschien niet hebben ontmoet. Voor mij illustreert dit voorbeeld dat er in de vroege tot midden jaren nul te veel focus lag op de onderliggende technologieën (hoe het Semantic Web gebouwd zou worden) en een gebrek aan begrip of aan de echte behoeften en vereisten van gebruikers werd voldaan. Wat nu? Ondanks de inspanningen van sommige onderzoekers die momenteel mijn enthousiasme voor Linked Data proberen te temperen (:-) mogen de tekortkomingen van het Semantic Web om zijn aanvankelijke beloften waar te maken niet worden gezien als een reden om sceptisch te zijn over de belofte van Linked Data vandaag. Integendeel, we moeten Critical Friends verwelkomen die bereid zijn constructieve kritiek te leveren op twijfelachtige claims over Linked Data en die helpen bij het identificeren van geschikte gebieden voor het inzetten van Linked Data-benaderingen; de implementatiemodellen; de vaardigheden en andere middelen die nodig zijn en de bijbehorende risico’s. Naast de kritische beoordeling, die bijzonder belangrijk is in een tijd waarin de investeringen in de publieke sector afnemen, zullen we echter ook moeten doorgaan met de advocacy om ervoor te zorgen dat de voordelen van Linked Data niet worden genegeerd. Ik zal binnenkort berichten publiceren over de relevantie van Linked Data voor individuen en instellingen. 2 reacties Christopher Gutteridge op 28 april 2010 om 8:53 am Je kunt slechter doen dan bijpraten met Dave Challis, die in de buurt is van websci10 enz. en een interessant idee heeft over hoe linked data daadwerkelijk kan helpen bij een langdurig probleem dat we met onze websites hebben…