Czy powinniśmy bojkotować Academia.edu?

autorstwa Briana Kelly’ego | 9 grudnia 2015 | Evidence , Repositories | 0 komentarzy Wydarzenie „Dlaczego nie bojkotujemy Academia.edu?” Niedawno natrafiłem na tweet, który ogłaszał wydarzenie poruszające pytanie „Dlaczego nie bojkotujemy Academia.edu?“. Jak opisano na stronie rezerwacji Eventbrite: Z ponad 36 milionami odwiedzających każdego miesiąca, platformowo-kapitalistyczna firma z siedzibą w San Francisco, Academia.edu, cieszy się ogromną popularnością wśród naukowców. Jej założyciel i CEO Richard Price utrzymuje, że jest to „największa sieć społecznościowa do publikowania dla naukowców” i „większa niż wszyscy jej konkurenci razem wzięci”. Jednak publikowanie na Academia.edu jest dalekie od etycznej i politycznej równoważności z korzystaniem z instytucjonalnego repozytorium otwartego dostępu, co jest często rozumiane przez akademików. Podstawy finansowe Academia.edu opierają się na zdolności profesjonalnych przedsiębiorców finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka, którzy nią zarządzają, do monetyzacji przepływów danych generowanych przez naukowców. Academia.edu można zatem postrzegać jako pozostającą w pasożytniczej relacji z publicznym systemem edukacji, z którego finansowanie państwowe jest systematycznie wycofywane. Jej model biznesowy zależy od akademików w dużej mierze wykształconych i prowadzących badania w tym drugim systemie, pracujących dla Academia.edu za darmo, aby pomóc budować jej prywatną, nastawioną na zysk platformę, dostarczając zagregowaną wartość wkładu, danych i uwagi. Streszczenie zakończyło się podsumowaniem pytań, które zostaną poruszone na wydarzeniu, w tym: Dlaczego naukowcy byli tak gotowi prowadzić kampanie przeciwko komercyjnym wydawcom akademickim, takim jak Elsevier, Springer, Wiley-Blackwell i Taylor & Francis/Informa, ale nie przeciwko komercyjnym platformom, takim jak Academia.edu, ResearchGate i Google Scholar? Czy akademicy powinni również powstrzymać się od dostarczania darmowej pracy tym firmom wydawniczym? Czy istnieją niekomercyjne alternatywy dla takich komercyjnych platform, które akademicy powinni wspierać? Wydarzenie zostało zorganizowane przez The Centre for Disruptive Media i odbyło się na Coventry University 8 grudnia 2015 r. w godzinach 15:00–18:00. Niestety nie mogłem wziąć udziału w wydarzeniu, ale ponieważ jest to obszar, który mnie interesuje, pomyślałem, że opublikuję ten wpis, w którym argumentuję, że zamiast bojkotować Academia.edu, powinniśmy z niej korzystać (i z podobnych usług), uzupełniając usługi instytucjonalnych repozytoriów takimi usługami. Tło moich zainteresowań Ponad rok temu zostałem zaproszony do wygłoszenia prelekcji na temat „Using Social Media to Build Your Academic Career” na sympozjum w Brukseli poświęconym tematowi „How to Build an Academic Career” dla pięciu flamandzkich uniwersytetów. W ciągu ostatnich dwóch lat wygłosiłem także zmodyfikowane wersje tej prelekcji na dorocznej konferencji DAAD, konferencji IRISS Research Unbound oraz w ramach Research Seminar Series iSchool@northumbria. Jak widać na załączonym zrzucie ekranu jednego ze slajdów prezentacji, podsumowałem korzyści, jakie można uzyskać z korzystania z Academia.edu, na podstawie osobistych doświadczeń i rekomendując najlepsze praktyki. Moje rady, podobnie jak te udzielane przez bibliotekarzy i personel wsparcia badań, którzy promują korzystanie z mediów społecznościowych przez naukowców na wczesnym etapie kariery, wydają się stać w sprzeczności z ogólnym tematem pytania wydarzenia „Dlaczego nie bojkotujemy Academia.edu?”. Jednak zamiast zajmować się kwestią, czy uniwersytety powinny być właścicielami usług online, z których korzystają, przedstawię dowody na to, jak istniejące usługi są wykorzystywane i jakie są implikacje takich wzorców użycia. Co sugerują dowody? Osobiste doświadczenia Slajdy do mojej prelekcji „Using Social Media to Build Your Academic Career” są dostępne na Slideshare. W prelekcji opisałem korzyści płynące z udostępniania treści swoich badań w popularnych miejscach, zamiast ograniczania dostępu do niszowych stron internetowych, takich jak repozytoria instytucjonalne. W szczególności opisałem korzyści SEO, jakie można uzyskać, korzystając z popularnych stron zawierających linki do artykułów naukowych hostowanych w repozytorium instytucjonalnym. Ta rada opierała się na ustaleniach opublikowanych w artykule zatytułowanym „Can LinkedIn and Academia.edu Enhance Access to Open Repositories?” autorstwa mojego i Jenny Delasalle, zaprezentowanym na konferencji Open Repositories 2012. Co ciekawe, wyszukałem ten artykuł w Google, używając frazy „linkedin academia.edu researchgate opus”, aby znaleźć kopię artykułu hostowaną w Opus, repozytorium instytucjonalnym University of Bath; jednak pierwszy wynik dotyczył kopii hostowanej przez Researchgate. Sugerowało to, że hostowanie artykułu naukowego w popularnej usłudze, takiej jak Academia.edu lub, w tym przypadku, Researchgate, zapewni lepszą wykrywalność w Google niż korzystanie z repozytorium instytucjonalnego. Ponieważ jednak Google pamięta poprzednie wyszukiwania, bardziej obiektywnym narzędziem byłoby Duckduckgo, które nie przechowuje rekordu poprzednich wyszukiwań. W tym przypadku wyszukiwanie frazy „linkedin academia.edu researchgate opus” znalazło artykuł hostowany na Researchgate na drugim miejscu. Używając pełnego tytułu artykułu, jak pokazano w wyszukiwaniu Duckduckgo dla „Can LinkedIn and Academia.edu Enhance Access to Open Repositories?”, kolejność wyników wyszukiwania była następująca: (1) artykuł hostowany przez Academia.edu; (2) artykuł hostowany w repozytorium instytucjonalnym Opus; (3) slajdy hostowane na Slideshare i (4) artykuł hostowany przez Researchgate. Osobiście zatem odnalazłem korzyści z korzystania z Academia.edu i Researchgate w pomaganiu w zwiększaniu widoczności moich artykułów naukowych. Ale jak popularna jest Academia.edu w całym sektorze badawczym w Wielkiej Brytanii? Dowody instytucjonalne Aby odpowiedzieć na to pytanie, 26 listopada 2015 r. przeprowadzono badanie użycia Academia.edu na 24 uniwersytetach z grupy Russell Group. Wyniki podano w poniższej tabeli, a link w ostatniej kolumnie umożliwia ustalenie aktualnych wyników. Nr ref. Instytucja Liczba osób Link 1 University of Birmingham 5 408 [ Link ] 2 University of Bristol 5 759 [ Link ] 3 University of Cambridge 12 770 [ Link ] 4 Cardiff University 5 372 [ Link ] 5 Durham University 5 198 [ Link ] 6 University of Exeter 5 346 [ Link ] 7 University of Edinburgh 9 252 [ Link ] 8 University of Glasgow 6 094 [ Link ] 9 Imperial College London 3 943 [ Link ] 10 King’s College London 8 568 [ Link ] 11 University of Leeds 8 396 [ Link ] 12 University of Liverpool 4 911 [ Link ] 13 London School of Economics 6 184 [ Link ] 14 University of Manchester 11 249 [ Link ] 15 Newcastle University 4 756 [ Link ] 16 University of Nottingham 7 963 [ Link ] 17 University of Oxford 19 709 [ Link ] 18 Queen Mary, University of London 4 083 [ Link ] 19 Queen’s University Belfast 2 639 [ Link ] 20 University of Sheffield 4 821 [ Link ] 21 University of Southampton 5 646 [ Link ] 22 University College London 13 481 [ Link ] 23 University of Warwick 6 457 [ Link ] 24 University of York 5 297 [ Link ] Razem 173 301 Uwagi Informacje te zebrano 9 grudnia. Liczby uzyskano, wpisując nazwę instytucji i używając najwyższej wymienionej liczby. Jak widać na załączonym obrazie, mogą istnieć inne warianty nazwy instytucji: pokazana liczba da zatem niedoszacowanie liczby elementów związanych z instytucją (suma podana w tabeli dotyczy największego wariantu